ဘ၀တိုးတက္မႈ အခြင့္အလမ္းအတြက္ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ျမန္မာလူငယ္မ်ား ပညာသင္သြားေရာက္ၾကရာတြင္ မိမိတုိ႔သေဘာဆႏၵအေလ်ာက္ သြားေရာက္ျခင္းအျပင္ မိဘမ်ားမွေစခိုင္းသည့္ အခ်က္မ်ားလည္း ပါ၀င္ေနပါသည္။

    ထို႔အျပင္ လူငယ္မ်ား အခ်င္းခ်င္းအၾကားတြင္ မိမိတို႔ေမြးရပ္ေျမမ်ားႏွင့္ ကင္းကြာရာသို႔ ထြက္ေပါက္တစ္ခုသဖြယ္ စတင္ယူဆလာၾကကာ အမ်ားစုမွာ ႏုိင္ငံရပ္ျခားတြင္ ပညာသင္လိုျခင္း၊ အလုပ္လုပ္ကိုင္လိုျခင္း စသည့္အခ်က္မ်ား က ႏိုင္ငံရပ္ျခားတြင္ ပညာသင္ျခင္းကို အစျပဳလာေစျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

    ယင္းကဲ့သို႔ အစျပဳလာခဲ့ရာမွ ႏိုင္ငံရပ္ျခားသြားပညာသင္၊ အလုပ္လုပ္ကိုင္ျခင္းမ်ားသည္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခု ေက်ာ္ၾကာလာသည့္တိုင္ ေရပန္းစားေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ယခင္အခ်ိန္မ်ားက ႏိုင္ငံရပ္ျခားသို႔ ပညာသင္သြားေရာက္ရာ တြင္ ပညာေရးေအဂ်င္စီမ်ား၏ ဆြဲေဆာင္မႈတစ္ခုတည္းကိုသာ ေရြးခ်ယ္ေလ့ရွိေသာ္လည္း ယေန႔အခ်ိန္တြင္မူ ပညာေရးေအဂ်င္စီမ်ား၏ ဆြဲေဆာင္မႈတစ္ခုတည္းကိုသာ လက္ခံၿပီး ေရြးခ်ယ္ပါက နစ္နာမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏိုင္ငံတကာတြင္ ေရာက္ရွိေနေသာ ျမန္မာလူငယ္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ပညာေရးအတိုင္ပင္ခံမ်ားက ေျပာဆိုၾကသည္။

    အထူးသျဖင့္ သြားေရာက္မည့္ ႏိုင္ငံ၊ ကုန္က်ႏိုင္မည့္ ကုန္က်စရိတ္၊ လက္ေတြ႕ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းႏိုင္မႈ ရွိ၊ မရွိႏွင့္ ေရြးခ်ယ္မႈ မမွားယြင္းေစရန္ အတြက္ ေလ့လာမႈဆန္းစစ္မႈမ်ားကို ပညာသင္ သြားေရာက္ၾကမည့္ လူငယ္ မ်ားသာမကဘဲ မိဘမ်ားကပါ ေသခ်ာဆန္းစစ္ၿပီးမွ ေရြးခ်ယ္ၾကရန္ လိုအပ္လာေၾကာင္း သိရပါသည္။

မည္သည့္တကၠသိုလ္မွ အလုပ္ရရန္ အာမခံခ်က္မေပး

    ယေန႔ေခတ္၌ ႏုိင္ငံရပ္ျခားရွိ တကၠသိုလ္အသီးသီးမွ ျမန္မာေက်ာင္းသား လူငယ္မ်ားအား ႏိုင္ငံတကာ ပညာသင္ေစ်းကြက္တစ္ခု ဖန္တီးကာ မက္လံုးအမ်ဳိးမ်ဳိးျဖင့္ ေစ်းကြက္ရွာေဖြမႈမ်ား ရွိလာခဲ့ၾကသည္။

    တစ္ဖက္တြင္လည္း ပညာသင္ သြားေရာက္ရာမွ အလုပ္လုပ္ကိုင္ၿပီး သြားေရာက္သည့္ႏိုင္ငံ၌ပါ ေနထိုင္ရန္ အခြင့္အလမ္းကို ျမန္မာလူငယ္ အမ်ားစုက ေမွ်ာ္လင့္ထားလ်က္ ရွိၾကပါသည္။

    သို႔ရာတြင္ ႏိုင္ငံတကာတကၠသိုလ္ အသီးသီးမွ ေစ်းကြက္တာ၀န္ခံ အမ်ားစုက' ေက်ာင္းၿပီးသည့္အခါ မိမိေနရပ္ႏုိင္ငံသို႔ ျပန္လာ၍ လမ္းသစ္တစ္ခုေဖာက္ရန္ႏွင့္ ေရာက္ရွိရာ ႏုိင္ငံ၌ လူမ်ဳိးကြဲျပားသည့္ သူမ်ားႏွင့္ ေပါင္းသင္းလက္ထပ္ျခင္းကို တတ္ႏုိင္သမွ် ေရွာင္ၾကဥ္သင့္သည္'ဟု ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားတြင္ သတိေပးေျပာ ၾကားေလ့ရွိၾကသည္။

    ထို႔အျပင္ တကၠသိုလ္တက္ေရာက္ျပီး ဘြဲ႕(သို႔မဟုတ္)ဒီပလိုမာ ရရွိထား႐ံုမွ်ျဖင့္ အလုပ္အကိုင္ရရွိရန္ အျပည့္အ၀ေမွ်ာ္လင့္၍ မရႏိုင္ေၾကာင္းကိုလည္း ထည့္သြင္းေျပာဆိုၾကပါသည္။ ပညာသင္ၾကားျခင္းသည္ လမ္းေပၚသို႔ေရာက္ရွိရန္ တြန္းတင္ေပးလိုက္ျခင္းသာျဖစ္ၿပီး လမ္းထက္၌ဆက္ေလွ်ာက္ရန္မွာ ေက်ာင္းသား၏အားထုတ္မႈသာ ျဖစ္ေၾကာင္းလည္း ေျပာဆိုၾကပါသည္။
    ပညာသင္ၾကားရန္ ျမန္မာလူငယ္ အမ်ားဆံုးေရာက္ရွိေနသည့္ စင္ကာပူႏိုင္ငံမွ ပညာေရးေစ်းကြက္ တာ၀န္ခံမ်ားကလည္း မည္သည့္ အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေစ ေက်ာင္းၿပီးပါက အလုပ္အကိုင္ရရွိရန္ အာမခံေပးမည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုထားၾကပါသည္။

    စင္ကာပူရွိ STET Institute မွ Ms.Linda စင္ကာပူမွာေက်ာင္းၿပီးလို႔ အလုပ္အကိုင္ရဖို႔အတြက္ အာမမခံပါဘူး။ အလုပ္ရဖို႔ဆိုတာ ကိုယ့္အရည္အခ်င္းနဲ႔သာ ဆိုင္တာပါ။ ကိုယ္က အရည္ခ်င္းျပည့္၀ရင္ အလုပ္ အကိုင္ေကာင္းေတြ ရပါလိမ့္မယ္' ဟု ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

ပညာေရး ေအဂ်င္စီမ်ား၏ ေစ်းကြက္ခ်ဲ႕ထြင္မႈႏွင့္ သတိထားဖြယ္ရာမ်ား

    ႏုိင္ငံတကာပညာေရး ေအးဂ်င္စီမ်ားမွ တရား၀င္ကုမၸဏီ ထူေထာင္ၿပီး ေစ်းကြက္ရွာေဖြလာၾကသည့္ အတြက္ ယခင္ကကဲ့သို႔ ေအးဂ်င့္မ်ားမွ ေငြလိမ္လည္ျခင္းရွိမည္ကို မစိုးရိမ္ရသည့္ အေျခအေန ရွိလာခဲ့ေၾကာင္း ယခင္က ေယဘုယ်အားျဖင့္ လက္ခံထားၾကပါသည္။

    သို႔ေသာ္ ပညာေရးေအဂ်င္စီ တစ္ခုခ်င္းစီက ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအား မိမိတို႔ရရွိထားသည့္ သက္ဆိုင္ရာႏုိင္ငံမ်ားရွိ တကၠသိုလ္မ်ားသို႔သာ စည္း႐ံုး တက္ေရာက္ေစျခင္းသည္လည္း ဦးတည္ခ်က္လြဲမွားေစ သည့္ျဖစ္စဥ္မ်ားရွိလာခဲ့သည္။

    'ကြၽန္ေတာ့္သားရဲ႕ အေျခခံပညာ အထက္တန္း ေအာင္မွတ္က ၃၀၀ ေက်ာ္ပဲရွိတယ္ဗ်ာ။ သူက ေဆးပညာနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ဘာသာရပ္တစ္ခုကို သင္ၾကားခ်င္တယ္။ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့ အေျခအေနမွာ ျပည္ပ ပညာေရးေအဂ်င္စီ တစ္ခုနဲ႔ ဆက္သြယ္မိတယ္။ ကြၽန္ေတာ့္သားျဖစ္ ခ်င္တာကို သူတို႔ကျဖစ္ေအာင္ လုပ္ ေပးႏိုင္တယ္။ အဂၤလန္မွာ သူတို႔နဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ထားတဲ့ေက်ာင္းရွိတယ္။ ေက်ာင္းတက္ၿပီးရင္ ေဆးပညာနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ဘြဲ႕တစ္ခုခုရမယ္။ ေငြေတာ့ အကုန္အက်မ်ားမယ္လို႔ ဆိုၿပီးေျပာလာတယ္။ သူတို႔ေျပာတဲ့အတိုင္းဆို ေငြက သိန္းေထာင္ဂဏန္းေလာက္ ေပးရမွာ။ ကြၽန္ေတာ့္သား ရထားတဲ့ အမွတ္က ေဆးပညာနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ဘြဲ႕တစ္ခုခုရဖို႔ ခက္ခဲတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး ေျပာလာေတာ့ စိတ္၀င္စားမိတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို မိတ္ေဆြေတြကိုေျပာၾကည့္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္တာ ေတြ႕လာတယ္။ ႏိုင္ငံျခားကိုဆက္ စံုစမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူတို႔ေျပာတဲ့အစီအစဥ္ ရွိတာေတာ့ ဟုတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ၀င္ခြင့္အရင္ေျဖရတယ္။ ၀င္ခြင့္ မေအာင္ရင္  ဆက္တက္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ သူတို႔က အဲဒီအပိုင္းကို မေျပာထားဘဲ ဟိုေရာက္ေအာင္ တာ၀န္ယူမယ္၊ ေငြကို ဒီကထြက္ကတည္းက အကုန္ေပးသြားရဖို႔ပဲ ေျပာတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ထပ္သိလာတဲ့ အေျခအေနေတြအရ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ သိတဲ့အတြက္ သူတို႔ အစီအစဥ္အတိုင္း မလုပ္ဖို႔ လက္ေလွ်ာ့လိုက္တယ္'ဟု မိဘတစ္ဦးက ေျပာျပပါသည္။

    ျပည္တြင္း ပညာေရးေစ်းကြက္ အတြင္း ျပည္ပႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ပညာသင္သြားေရာက္လိုေသာ လူငယ္မ်ားအတြက္ ပညာေရးေအဂ်င္စီအေရ အတြက္မွာ မ်ားျပားလ်က္ရွိေနၿပီး ပံုစံမ်ဳိးစံုျဖင့္လည္း ေစ်းကြက္ရွာ ဆြဲေဆာင္မႈမ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။

    'အခုခ်ိန္မွာ ဆိုးလာတာက ပညာေရးေအဂ်င္စီအမ်ားစုက အၾကံေပးအျဖစ္ကေန စီးပြားေရးဆန္လာၾကၿပီး စီးပြားျဖစ္ဖို႔ တစ္ခုကိုပဲ ၾကည့္ၿပီး လုပ္ကိုင္လာၾကတာေတြ ရွိေနတယ္။ တျခားသူေတြအတြက္ ထည့္သြင္း စာနာတာမ်ဳိး၊ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထိုက္တာေတြကို အၾကံေပးတာမ်ဳိးေတြ မရွိေတာ့ဘူး။ ဒီအခါမွာ ႏိုင္ငံျခားသြားမယ့္ ေက်ာင္းသားေတြေရာ၊ မိဘေတြကပါ ေလ့လာမထားရင္ ဆိုး၀ါးတဲ့ကိစၥေတြ ျဖစ္လာႏိုင္စရာရွိေနတယ္'ဟု ပညာေရး အတိုင္ပင္ခံတစ္ဦးကလည္း ေျပာျပပါသည္။

    လက္ရွိအခ်ိန္တြင္ စင္ကာပူႏိုင္ငံသို႔ ႏွစ္စဥ္ ျမန္မာဦးေရ အနည္းဆံုး ၂၀၀၀ ႏွင့္အထက္သည္ ပညာေရးကိစၥရပ္မ်ားကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး ထြက္ခြာလ်က္ရွိေၾကာင္း စုံစမ္းသိရွိရသည္။

    'အရင္ႏွစ္ေတြတုန္းက ႏုိင္ငံရပ္ျခားကို Student Pass နဲ႔အထြက္ျပၿပီး ဟုိမွာ အလုပ္လုပ္ၾကတယ္။ အဲလိုလုပ္ဖို႔ အဓိကဦးတည္ၿပီးသြားသူ တခ်ဳိ႕ဆိုရင္မရွိရွိတာနဲ႔ ေပါင္ႏွံေရာင္းခ်ၿပီး ႏုိင္ငံျခားကိုထြက္ၾကတယ္။ ဟို မွာတစ္ဦးတစ္ေယာက္ အလုပ္အကိုင္ ေကာင္းတိုင္း ကုိယ္ကေကာင္းမယ္ ထင္ၾကတယ္။ ဟိုမွာလည္း ျမန္မာ ေက်ာင္းသားေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ survive ျဖစ္ဖို႔ အေတာ္ေလး ႐ုန္းကန္ၾကရပါတယ္။ အဲဒါကို ေသခ်ာ မစစ္ေဆး၊ မေမးျမန္းဘဲသြားတဲ့အခါ မွာ ဒုကၡေတြေရာက္ၾကတယ္။ ဒီလို ၾကံဳေတြ႕ရတာက စင္ကာပူမွ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္ႏိုင္ငံမဆိုပါ'ဟု ႏိုင္ငံတကာေရးရာ ကြၽမ္းက်င္သူတစ္ဦး က ေျပာျပခဲ့သည္။

    ျမန္မာလူငယ္အမ်ားစု ပညာသင္ သြားေရာက္သည့္ႏုိင္ငံမွာ စင္ကာပူ၊ မေလးရွား၊ ထိုင္း၊ အေမရိကန္၊ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ၊ ၾသစေၾတးလ် ႏိုင္ငံမ်ား ျဖစ္ၾကကာ စင္ကာပူ၊ မေလးရွားမွာ ျမန္မာေက်ာင္းသား အမ်ားစုသြားေရာက္ေသာ ႏုိင္ငံတကာ ပညာသင္ႏုိင္ငံမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

    စင္ကာပူအစိုးရ ေက်ာင္းမ်ားျဖစ္ေသာ ေပၚလီ အပါအ၀င္အျခားေသာ အစိုးရေက်ာင္းမ်ားမွ ဘြဲ႕ရၿပီးပါက စင္ကာပူ၏ အျမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ (ပီအာ) ရရွိၾကမည္ ျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုအခါ စင္ကာပူ၌ ၎တို႔ ႏုိင္ငံသား၊ ပီအာ၊ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား၏ အခြင့္အေရးႏွင့္ တန္းတူခံစားခြင့္မ်ားအား ၂၀၀၉ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းမွ စတင္ကာ သိသာစြာ ေလွ်ာ့ခ်ခဲ့ရာ ျမန္မာေက်ာင္းသားမ်ား၏ ပီအာျဖစ္ႏိုင္ခြင့္မွာ အကန္႔အသတ္မ်ားစြာ ရွိခဲ့သည္ဟု စင္ကာပူေရာက္ျမန္မာ လူငယ္တစ္ဦးက ေျပာျပခဲ့သည္။

    ျမန္မာေက်ာင္းသား ဒုတိယ စိတ္၀င္စားမႈမ်ားေသာ မေလးရွား၌ ပညာသင္ရန္ ဆံုးျဖတ္သည္မွာ အျခားႏိုင္ငံႀကီးတစ္ခုခုသို႔ ကူးေျပာင္းလို၍ သို႔မဟုတ္ မေလးရွားမွ တစ္ဆင့္ စင္ကာပူသို႔ ျပန္လည္အေျခခ် လုပ္ကိုင္လို၍ ျဖစ္ၾကသည္ဟု မေလးရွားပညာေရး ၀န္ေဆာင္မႈလုပ္ငန္း အခ်ဳိ႕က ဆိုသည္။

    အဂၤလန္ႏုိင္ငံသို႔ ၂၀၀၉ ႏွစ္ လယ္ပိုင္းမွ စတင္ကာ ျမန္မာလူငယ္မ်ား သြားေရာက္မႈမ်ားခဲ့ကာ အမ်ားစုမွာ အမွန္တကယ္ ေက်ာင္းတက္ေရာက္လိုျခင္းထက္ အလုပ္အကိုင္ ရရွိရန္သာ ဦးတည္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္  အဆင္မေျပမႈမ်ား ရွိခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ အေၾကာင္းရင္းမ်ားထဲတြင္ ပညာေရးေအဂ်င္စီအခ်ဳိ႕၏ ေစ်းကြက္ရရန္ အဓိကဦးတည္ခဲ့ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အဆင္မေျပမႈမ်ားႏွင့္ ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရေၾကာင္း အဂၤလန္ႏုိင္ငံေရာက္ ျမန္မာေက်ာင္းသားအခ်ဳိ႕က ျပန္လည္ေျပာျပခဲ့သည္။

      ထို႔ျပင္ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံသည္လည္း ျမန္မာေက်ာင္းသားအမ်ားစု၏ ေစ်းကြက္ရရွိရန္ ယေန႔အခ်ိန္တြင္ ဦးတည္ေနရာ ျမန္မာလူငယ္အမ်ားစု ေရာက္ရွိသင္ၾကားေနၾကသည့္ ဘာသာရပ္မွာ အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္ကာ ေငြ ေၾကးေထာက္ပ့ံမႈ အျပည့္အ၀ေပးႏုိင္သည့္ မိဘမ်ား၏သားသမီးမ်ားသာ တက္ေရာက္ႏိုင္မႈ မ်ားျပားၾကသည္။ သို႔ေသာ္ မည္သို႔ပင္ ေထာက္ပ့ံႏုိင္သည္ျဖစ္ေစ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္ကိုင္မွသာ အဆင္ေျပေၾကာင္းႏွင့္ အမ်ားစု အဆိုပါ ႏုိင္ငံသို႔သြားလိုသည့္ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ အျမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ (PR) ရရွိရန္ ရည္ရြယ္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

    ယခုအခါ အေမရိကန္ႏုိင္ငံမွ အမွန္တကယ္ ထူးခြၽန္သူမ်ားအား စေကာလားရွစ္အစီအစဥ္မ်ား၊ အစိုးရ ၏ေထာက္ပံ့မႈအျပင္ ျပင္ပပုဂၢလိက အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ ေထာက္ပ့ံမႈမ်ား ျဖင့္ စေကာလားရွစ္အစီအစဥ္မ်ား အား အြန္လိုင္း၊ ပညာေရး၀န္ေဆာင္မႈမ်ားျဖင့္ ရွာေဖြသြားေရာက္ႏုိင္ၾကသည္ဟု သိရသည္။

    ထို႔ျပင္ ေဒသတြင္းႏုိင္ငံမ်ား ထဲမွ အင္ဒုိနီးရွားႏွင့္ ဖိလစ္ပိုင္ႏုိင္ငံမွ တကၠသိုလ္မ်ားသည္လည္း ျမန္မာေစ်းကြက္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။

    သို႔ေသာ္ ျမန္မာလူငယ္မ်ား၏ စိတ္၀င္စားမႈသည္ စင္ကာပူႏွင့္ မေလးရွားႏိုင္ငံတို႔ထက္ ေက်ာ္လြန္မႈ မရွိခဲ့ေၾကာင္းလည္း သိရွိရသည္။ ျမန္မာလူငယ္မ်ား ယေန႔တုိင္ စိတ္၀င္စားသည့္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံရွိ တကၠ သိုလ္မ်ားမွာ ေက်ာင္းလခစရိတ္မ်ားျပားကာ ယင္းႏုိင္ငံရွိ တကၠသိုလ္မ်ားသို႔ တက္ေရာက္ႏိုင္ရန္ ဂ်ပန္ဘာသာ စကားကြၽမ္းက်င္မႈအဆင့္ Level ၃ အနိမ့္ဆံုးရွိထားမွသာ ၀င္ခြင့္ရရွိႏိုင္သည္ဟု သိရသည္။

ေလ့လာျပင္ဆင္ၿပီးမွ ထြက္ခြာျခင္းသာ အမွားကင္းမည္

    မည္သို႔ပင္ျဖစ္ေစ မိခင္ႏိုင္ငံမွ ထြက္ခြာကာ ႏုိင္ငံအသီးသီးသို႔ ပညာသင္သြားသူမ်ား၏ ရည္ရြယ္ခ်က္သည္ ႏိုင္ငံတကာႏွင့္တန္းတူ မိမိ အရည္အခ်င္း ျမႇင့္တင္လိုျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္ေကာင္းတစ္ခု ရရွိလိုျခင္း အျပင္ မိခင္ႏိုင္ငံတြင္းရွိ လုိအပ္ေနသည့္ ႏုိင္ငံရပ္ျခားအေတြ႕အၾကံဳ ရရွိလိုျခင္းမ်ားကိုသာ စိတ္အားထက္သန္လ်က္ ရွိေနၾကပါသည္။

    မည္သည့္ႏုိင္ငံသို႔ မည္သည့္အေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖင့္ ပညာသင္၊ အလုပ္လုပ္ကိုင္သည္ျဖစ္ေစ မိမိအရည္အခ်င္းကို ဦးစြာျမႇင့္တင္ထားရန္ႏွင့္ ပညာသင္ယူမည္ဆိုပါက ေငြေၾကး လံုေလာက္မႈ အတိုင္းအတာ ရွိ၊ မရွိ ကို ခ်င့္ခ်ိန္တြက္ခ်က္ၿပီးမွ သြားလာသင့္သည့္အျပင္ ျပည္ပပညာေရး ၀န္ေဆာင္မႈေအးဂ်င့္မ်ား၏ ေျပာစကားမ်ားအား ယံုၾကည္ျခင္းထက္ မိမိကိုယ္တိုင္တကၠသိုလ္၊ ဒီဂရီ ေကာလိပ္မ်ား၏ မူရင္း၀က္ဘ္ဆိုက္၊ အီးေမးလ္မ်ား အား စံုစမ္းေမးျမန္းမႈ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ ျပင္ပလူမႈအဖြဲ႕အစည္းမ်ား၌ ပါ၀င္ျခင္း၊ သက္ဆိုင္ရာႏုိင္ငံ အသီးသီး၏ ပညာေရးအဖြဲ႕အစည္းမ်ားမွ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ားအား သံ႐ံုး၀က္ဘ္ဆိုက္မ်ားမွတစ္ဆင့္ သတင္းအခ်က္အလက္ အမွန္မ်ား ရယူျခင္းမ်ားျဖင့္ ဦးစြာျပဳလုပ္ၿပီးမွ သြားလာသင့္သည္ဟုလည္း အေတြ႕အၾကံဳရွိသူမ်ားက သံုးသပ္ၾကပါသည္။